Pall Jenkins en Tobias Nathaniel van Black Heart Procession unplugged, Stukcafé, Leuven (30/03/06)

Ik kende noch de namen van de mensen, noch de groep, maar het was gratis, en wij zijn altijd wel voor een gratis optreden te vinden. Het zat al behoorlijk vol toen we daar aankwamen, maar of dat zo was omdat het een café is op een donderdagavond of voor de groep, weet ik niet echt. We pakten dan maar barkrukjes en zetten ons op een strategische plaats voor het podium (die later niet zo strategisch bleek, want er kwamen allemaal reuzemensen voor ons staan).

Het optreden dus. Het begon een heel eind later dan voorzien (wat sommigen onder ons uiterst irritant vonden :D) zonder enige aanwijsbare reden. Ze zaten immers gewoon de tafels naast ons nog wat te drinken. Lied 1 was een lied met een zaag, letterlijk dus. Er werd met een vioolstok op een zaag gespeeld en wonder boven wonder kwamen daar echt noten uit!!! Ik vebaasd! Het was een traag liedje met een half getormenteerde zang erop. Het 2e lied had geen zaag, was traag en had een getormenteerde zang. Van lied 3 weet ik niet meer of er een zaag in kwam, maar het was traag en had een getormenteerde zang, lied 4 en 5 ook, en ook lied 6. Met andere woorden: Ik vond het nogal saai. De zaag werd heel veel keer bovengehaald, maar na even is het coole daar ook weer af. Het was eigenlijk en beetje Elbow all over again (zie mijn dEUSrecensie), alleen zonder dat ene wel nog okée nummer. Ze hadden wel een kleine kern fans bij, die zorgden dat er een bisnummer kwam.

Een algemene conclusie dan maar: Echt slecht? Nee. Goed? Zeker niet. Het meest juiste woord is eentonig, denk ik.

Line