Rock Werchter 2006
Met twintig man in één tuin, weinig slaap, veel drank en een hittegolf op ons dak: recipe for disaster? Mogelijk, maar we lieten ons niet kisten (buiten die keer dat de tent werd ondergekotst misschien) en trotseerden elke dag de zon in een queeste naar goede muziek. En die was er ook à volonté!
Sterrengewijs ingedeeld krijg je dan zoiets:
*****
dEUS: Ze waren gewoon in bloedvorm. En dan is er simpelweg niets dat daaraan kan tippen.
****
The Streets: Hemelsbreed verschil met Pukkelpop 04! Mike Skinner scheen zelfs op het podium te willen trainen voor zijn marathon in november, m.a.w. de energie spatte ervan af, met als onbetwist hoogtepunt het heerlijke 'Fit but you know it' .
The Kooks: Het was niet alleen heet in de tent, maar ook op het podium (nietwaar, mister Pritchard). Terecht de revelatie van Werchter, en alweer een pak gegroeid sinds hun doortocht in de Botanique.
Arctic monkeys: Hetzelfde geldt voor ons aller favoriete poolaapjes. Dat ze een retestrakke show uit hun gitaar kunnen rammen, wisten we al, maar eindelijk beginnen de jongens ook een attitude te kweken. Het gay-shirtje van Alex nemen we er dan maar bij.
Franz Ferdinand: De succesformule deed nogmaals zijn werk. Dat ze nu een pauze inlassen (gewenningsgevaar) en dan met Andy als vast lid terugkeren!
***
Kaizers Orchestra: Mooi feestje om Werchter op gang te trekken.
Clap Your Hands Say Yeah: Geen ballonnen, wel 'Clap Your Hands' en algemeen gezien een veel beter concert dan dat in februari.
Radio Soulwax: Voeten om zeep gedanst. Nite Versions was een absoluut hoogtepunt.
Kaizer Chiefs: De immer enthousiaste Chiefs gaven een geweldige show, maar ik kon me niet van de gevoel ontdoen dat hun muziek de houdbaarheidsdatum al overschreden was. Een nieuwe cd, pronto!
Superdiscount: Vet feestje om Werchter af te sluiten.
**
Death Cab For Cutie: Doorsnee concert van een doorsnee band met doorsnee muziek.
Arsenal: Op zich niet slecht, maar op dat uur van de dag, in die hitte overwoog het pattatenzakgevoel. Weinig geshake dus en een redelijk tam publiek.
*
Placebo: Misschien is het omdat ik Brian Molko's tronie niet kan zien, of zijn stem niet kan horen, of omdat ze al jaren dezelfde muziek opnieuw maken of omdat we op onze goden stonden te wachten, maar dit was ronduit slecht. Inspiratieloos, ordinair, saai.
Ook nog gezien: Hard-fi en Scissor Sisters, maar al liggend in het gras is het moeilijk een mening te vormen over hun prestatie.
Sterrengewijs ingedeeld krijg je dan zoiets:
*****
dEUS: Ze waren gewoon in bloedvorm. En dan is er simpelweg niets dat daaraan kan tippen.
****
The Streets: Hemelsbreed verschil met Pukkelpop 04! Mike Skinner scheen zelfs op het podium te willen trainen voor zijn marathon in november, m.a.w. de energie spatte ervan af, met als onbetwist hoogtepunt het heerlijke 'Fit but you know it' .
The Kooks: Het was niet alleen heet in de tent, maar ook op het podium (nietwaar, mister Pritchard). Terecht de revelatie van Werchter, en alweer een pak gegroeid sinds hun doortocht in de Botanique.
Arctic monkeys: Hetzelfde geldt voor ons aller favoriete poolaapjes. Dat ze een retestrakke show uit hun gitaar kunnen rammen, wisten we al, maar eindelijk beginnen de jongens ook een attitude te kweken. Het gay-shirtje van Alex nemen we er dan maar bij.
Franz Ferdinand: De succesformule deed nogmaals zijn werk. Dat ze nu een pauze inlassen (gewenningsgevaar) en dan met Andy als vast lid terugkeren!
***
Kaizers Orchestra: Mooi feestje om Werchter op gang te trekken.
Clap Your Hands Say Yeah: Geen ballonnen, wel 'Clap Your Hands' en algemeen gezien een veel beter concert dan dat in februari.
Radio Soulwax: Voeten om zeep gedanst. Nite Versions was een absoluut hoogtepunt.
Kaizer Chiefs: De immer enthousiaste Chiefs gaven een geweldige show, maar ik kon me niet van de gevoel ontdoen dat hun muziek de houdbaarheidsdatum al overschreden was. Een nieuwe cd, pronto!
Superdiscount: Vet feestje om Werchter af te sluiten.
**
Death Cab For Cutie: Doorsnee concert van een doorsnee band met doorsnee muziek.
Arsenal: Op zich niet slecht, maar op dat uur van de dag, in die hitte overwoog het pattatenzakgevoel. Weinig geshake dus en een redelijk tam publiek.
*
Placebo: Misschien is het omdat ik Brian Molko's tronie niet kan zien, of zijn stem niet kan horen, of omdat ze al jaren dezelfde muziek opnieuw maken of omdat we op onze goden stonden te wachten, maar dit was ronduit slecht. Inspiratieloos, ordinair, saai.
Ook nog gezien: Hard-fi en Scissor Sisters, maar al liggend in het gras is het moeilijk een mening te vormen over hun prestatie.
posted by Citizens Insane at 12:01 PM
2 Comments:
lol,
citizensinsane: "Dat ze een retestrakke show uit hun gitaar kunnen rammen, wisten we al, maar eindelijk beginnen de jongens ook een attitude te kweken."
goddeau: "Er is bovendien een groot verschil tussen attitude en — bij gebrek aan een zinniger houding — glazig over een wei kijken, al denkt de gemiddelde puber daar waarschijnlijk anders over."
hahahahahahahaha
Ik zou zeggen: Goddeau heeft ze echt niet goed bezien vorige keer in de botanique("wij zijn echt extreem verlegen en durven niet te praten, laat staan ook maar naar ons publiek te kijken, en OMG, ik ga in mijn broek doen")....als je het verschil zag (nu werd er gelachen, bewogen, ja zelfs gepraat) dan gaat ge al vlug van een attitude spreken.....twas wel nog lang geen 'ik ben een gallagher'-look, zoals het nieuwsblad schreef :p
Post a Comment
<< Home